Vrijdag 21 oktober, 12 uur Eindelijk, we kunnen online bieden op de 159 kunstwerken die worden aangeboden op de Jan Mankes veiling van Museum Belvedère. Voor wie niet tot de Catawiki regulars behoort, is het wel even zoeken in de eindeloze rij veilingen die wekelijks worden georganiseerd. Daarom hier de link die u direct naar de veiling brengt: https://veiling.catawiki.nl/jan-mankes-kunstenaarsproject-veiling-voor-museum-belvedere De veiling loopt af op zondag 30 oktober, vanaf 14 uur. Happy bidding!
Tijd voor iets heel anders. Vaste KFN-lezers weten dat ik, diep van binnen, het Fries Museum een warm hart toedraag. Daarom speciaal voor mijn veelgeplaagde Leeuwarder vrienden een stukje over een bijzonder blad dat ik onlangs in handen kreeg. Het is een nummer van het Duitse tijdschrift Die Schönheit uit 1927. Het blad is, volgens het colofon, een 'mit Bildern geschmückte Monatsschrift für Kunst und Leben', dat bestond van 1902 tot 1929. Een wat verhullende omschrijving, want het blad ging hoofdzakelijk over de Freikörperkultur, die altijd wat merkwaardige mix van nudisme en erotiek.
Wat dit nummer, in ieder geval in dit verband, speciaal maakt is dat er een uitgebreid artikel instaat over Mata Hari. De aanleiding, zo zie je als je wat bladert, was het verschijnen van de Duitse editie van het boek Mata Hari: das Geheimnis ihres Lebens und ihres Todes van E. Gomez Carrillo, waarvoor een paginagrote advertentie, met foto, is opgenomen.
Het artikel, van de hand van Friedrich Wender, telt maar liefst 22 pagina's, maar met slechts één grote foto van onze Margaretha in danskostuum. Meer foto's waren blijkbaar niet beschikbaar, want de overige pagina's worden verlucht met hele en halve naaktplaatjes die niets met het artikel uit te staan hebben. Dat is jammer, want er blijkt veel meer beeldmateriaal over Mata Hari te bestaan dan ik had gedacht. Een rondje Google levert veel exotische poses op, maar ook bijvoorbeeld mugshots van haar als verdachte en zelfs foto's van haar executie in 1917. Wat me trouwens opviel bij die statiefoto',s was dat haar onderlichaam steevast naakt lijkt te zijn, maar dat ze altijd een rijk geornamenteerde bh blijft dragen, wat, in ieder geval naar huidige maatstaven, een ietwat ongebruikelijke combinatie is. Op een andere website over haar las ik dat ze een complex had over haar kleine borsten, en dat ze daarom aan mannelijke clientèle een verhaal ophing dat haar gewelddadige echtgenoot haar tepels had afgebeten. Onzin natuurlijk, maar te curieus om niet te vermelden. Maar dit terzijde.
Hoe dan ook, het blijft een bijzonder en uitermate zeldzaam tijdschrift. Een tweede exemplaar heb ik op het net zelfs in Duitsland niet kunnen vinden, en deze foto's zo gauw ook niet. En het is te koop. Dus, vrienden van het Fries Museum, mocht u geïnteresseerd zijn, dan wil ik u dit tijdschrift graag voor een uiterst amicale prijs aanbieden. Heren, u heeft mijn nummer.
Even leken alle scheidslijnen verdwenen. Iedereen was er.
Veertig jaar Groninger kunstwereld. En daar was ook alle reden toe, want wat we
hier in de Martinikerk meemaakten, was het einde van een tijdperk: het afscheid
van Matthijs Röling. De oude meester zat op de eerste rij, breekbaar in zijn
rolstoel, temidden van met zijn vrienden en bekenden, bewonderaars, collega’s, oud-leerlingen.
Tom Hageman sprak welkomst- en dankwoorden, Geke Hankel, oude prinses der
kunst, sprak lieve woorden, Dorothea van der Meulen sprak waarderende woorden
en overhandigde hem de erepenning van Minerva en oud-collega Martin Tissing
bracht op de hem eigen wijze zijn vriendschap en respect voor Matthijs Röling
tot uitdrukking voor de man die veertig jaar lang een boegbeeld voor de
noordelijke kunst is geweest. De plechtige galm van de Martinikerk noopte tot
ingespannen luisteren, maar wie dat deed, werd beloond:
En ja, er is ook een tentoonstelling met werk van hoofdzakelijk
oud-leerlingen. Maar die kunt u misschien beter even zelf gaan bekijken.
In Kunstlievend Genootschap Pictura aan het Martinikerkhof
in Groningen opent zondag de grootste tentoonstelling tot nu toe van Siemen Dijkstra,
met een overzicht van werk uit de afgelopen vijfentwintig jaar. Ter gelegenheid
daarvan schreef Joep van Ruiten onder de kop ‘Leegte om in te ontsnappen’ een artikel in het Dagblad van het Noorden, waarin Siemen Dijkstra zelf uitgebreid aan het
woord komt. Hij legt uit hoe zijn werk zich van ‘pittoreske plaatjes die iedereen
mooi vindt’ steeds verder ontwikkelde tot een zoektocht naar zijn eigen drijfveren,
naar ‘ruimte waarin je kunt opgaan. Ruimte waarin je bent ontstaan, maar ook in
kunt verdwijnen’. De tocht voerde hem steeds verder noordwaarts en leidde uiteindelijk
tot een serie kleurenhoutsneden met de titel ‘Arctische landschappen’, waarin
hij getracht heeft de spirituele ervaring die het weidse en onherbergzame
poollandschap bij hem oproept in beeld te brengen en die de kern van de
tentoonstelling vormen.
De expositie In Pictura opent op zondag 4 september en is te zien t/m 16 oktober. De begeleidende publicatie, met originele houtsneden, is tegelijkertijd te zien, en te koop, bij uitgeverij Philip Elchers, Boteringestraat 41, Groningen.
Een paar
weken geleden begon ik aan een stukje waarin ik verslag zou doen van mijn
avontuurlijke reis naar Leeuwarden om de opening van de tentoonstelling The
Reading of Space van Tjibbe Hooghiemstra bij te wonen. Maar het liep
zoals dat wel vaker gaat met stukjes, je begint ergens aan maar halverwege gaat
het stukje zichzelf schrijven en zwenkt het een heel andere kant op, met als gevolg
dat het eindresultaat iets heel anders is geworden dan wat je oorspronkelijk in
gedachten had, in dit geval een verhaal over het Fries Museum zelf. Dus daar valt wel iets
goed te maken.
De fotowerken
van Tjibbe Hooghiemstra hebben het nadeel dat ze zich, zeker op klein formaat, nauwelijks
laten reproduceren. Je kunt nu eenmaal geen grote ruimtes in een klein plaatje stoppen.
Dus wie zich een oordeel wil vormen over de afzonderlijke werken, moet zelf maar gaan kijken. Gelukkig
maakte John Stoel een aantal zaalfoto’s, waarvan ik er graag een paar laat
zien. De tentoonstelling duurt nog tot en met 30 oktober.
Nu de meesten van ons min of meer bekomen zijn van de euforie van verre stranden en wat dies meer zij, breekt hier thuis het nieuwe kunstseizoen weer aan. Galerie Hoogenbosch in Gorredijk, steunpilaar der noordkunst, opent met een mooie dubbeltentoonstelling van Tjibbe Hooghiemstra en kunstkompaan en tekenbroeder Arno Kramer. Over Tjh binnenkort meer, nu eerst een korte impressie van het werk van Arno Kramer. Enjoy!
