ASSEN, RUIMTE P60

Rudy Lanjouw heeft zijn monumentale atelier in Assen omgedoopt tot ruimte P60, waar hij in de toekomst niet alleen eigen werk zal tonen, maar ook dat van gastexposanten. De eerste op de lijst is Dolf Verlinden, die vanaf 24 april mede tentoonstelt. Waarover wellicht later meer, maar deze foto is te mooi om niet alvast even te laten zien.

www.ruimtep60.nl

RUBEN TERLOU LANGS DE OEVERS VAN DE YANGTSE

Wie wel eens in een boekhandel komt, ziet daar geregeld stapels boeken liggen met op de omslag prominent een sticker met de tekst ‘Gezien op DWDD’ of ‘Aanbevolen door DWDD boekenpanel’. Zijn de boeken met een DWDD-sticker dus beter dan andere? Nee, natuurlijk niet. Maar ze worden daardoor wel beter verkocht. Cultuuroptimisten zullen tevreden opmerken dat er nu eindelijk, na jaren vruchteloos ploeteren met slecht bekeken kunst- en boekenprogramma’s, een formule is gevonden die kunst en literatuur met success onder de aandacht brengt van een breed publiek. En daar valt iets voor te zeggen. Maar de stickers illustreren ook dat het success van een boek of een tentoonstelling tegenwoordig niet meer in de eerste plaats wordt bepaald door de kwaliteit, maar vooral door de hoeveelheid media-aandacht die de uitgever of het museum weet te genereren. Voor de schrijver, kunstenaar of fotograaf die weet door te dringen tot het dagelijkse televisiecircus van Matthijs van Nieuwkerk is succes gegarandeerd. En wie niet interessant of  mediageniek genoeg wordt bevonden heeft pech gehad.

Heel verwonderlijk was het dan ook niet dat het pand van Noorderlicht bij de opening van de tentoonstelling Langs de oevers van de Yangtse van Ruben Terlou afgeladen vol was. De gelijknamige televisieserie heeft van Terlou, ook tot zijn eigen verbazing, in korte tijd een Bekende Nederlander gemaakt en daarvoor willen veel mensen blijkbaar toch wel even op het Aakerkhof gaan kijken. De enkele licht cynische opmerking die hier en daar te horen was, is dan ook niet helemaal  onbegrijpelijk. Noorderlicht organiseert al jaren kwalitatief goede tot zeer goede exposities van prominente fotografen, waarvan de openingen doorgaans niet meer dan een handjevol bezoekers trekken. Maar dat zegt misschien meer over de tijdgeest dan over de tentoonstelling.

In zijn openingswoord vertelde Ruben Terlou uitgebreid over zijn ervaringen, waarbij de nadruk meer lag op de totstandkoming van de televisieserie dan op de foto’s, en ook de vragen uit de zaal gingen hoofdzakelijk daarover. Dat is een complicerende factor bij deze tentoonstelling. Het is moeilijk om het getoonde werk los te zien van de televisieserie, want veel foto’s, bijvoorbeeld die van de zelfmoordbrug en de zelfbenoemde brugwachter die tracht potentiële suïcidalen van een wanhoopsdaad te weerhouden, krijgen een context door de serie, waarin mensen uitgebreid aan het woord komen en het totaalbeeld indringender wordt dan op een individuele foto. Maar met name de portretten hebben die context niet per se nodig en zijn ook zonder het verhaal erachter af en toe erg fraai. 

Terlou stelde zich tot doel China te portretteren in een tijdperk van snelle verandering, om de ontwrichtende uitwerking vast te leggen die een geforceerde economische groei heeft op het dagelijks leven van gewone Chinezen. En dat levert, na een aantal plezierige zondagavonden, ook een boeiende tentoonstelling op.

KUNSTENAARSBOEKEN VAN DIANNE BAKKER

In Museum Belvedere is op dit moment de tentoonstelling PaperMade te zien, een groepstentoonstelling van werk op, in en met papier door elf hedendaagse kunstenaressen. Een van de exposanten is Dianne Bakker, en dat biedt een goede gelegenheid om een oude belofte in te lossen en op KFN haar werk nader onder de aandacht te brengen.

Dianne Bakker maakt kunst-in-boekvorm, grafische bladen waarin vaak tekstpagina’s uit antiquarische werken worden gecombineerd met haar eigen beelden in verschillende technieken. Zo ontstaan, legt zij uit in het laatste nummer van het museumtijdschirft MB, ‘werelden’ waarin ze tracht iets te vertellen over haar visie op de werkelijkheid waarin zij leeft. Het zijn fascinerende bladen, vindt ook Janet Meester, die de tekst schreef bij de uitgave Biblioteca Dianne Bakker, een overzicht van afbeeldingen en tekstfragmenten uit elf van haar boeken gemaakt tussen 2006 en 2014:

‘Bladzij voor bladzij stap ik een wereld binnen van vergeeld papier en oude letters, losse woorden en beeldende zinnen. Ik zie rafelranden en plakbandjes, foto’s en knipsels, houtdrukken met draad doorstikt, diep zwarte inkt en een glasheldere vormentaal. Ik herken wat ik zie en toch krijg ik het niet in de greep – en precies dat is wat mij prikkelt.’

Voor de tentoonstellingsmaker is dit soort kunstenaarsboeken doorgaans een nachtmerrie. Het is een soort eenpersoonskunst, die bedoeld is om in alle rust, pagina  voor pagina, door te bladeren. Maar een museum kan er niets mee. Exposities van kunstenaarsboeken bestaan doorgaans uit weinig meer dan eindeloze rijen vitrines met allerlei prachtige boeken waar je vooral niet aan mag komen. Er rest weinig anders dan een exemplaar uit elkaar te halen en de afzonderlijke pagina’s, al dan niet ingelijst, aan de wand te hangen. En dat is wat in Belvedere is gebeurd. De achterwand van het cabinet wordt gevuld door een groot blok met negen pagina’s uit Binnenbeentjes en Buitenbeentjes (2009), de zijwanden tonen een groot aantal kleinere bladen, sommige uit boeken, sommige vrijwerk. Het is, in dit geval, een mooi mozaïek geworden, waarbij je de bezoekers dicht langs de wanden ziet schuiven om al die kleine werkjes de aandacht te kunnen geven die ze verdienen.

Hieronder een impressie uit Belvedere, aangevuld met een aantal pagina’s uit Biblioteca Dianne Bakker.

De boekuitgaven van Dianne Bakker zijn verkrijgbaar bij uitgeverij Philip Elchers in Groningen.

ZOLTIN PEETER BIJ GALERIE HOOGENBOSCH

Voor wie geen tijd, of geen zin, had om naar de opening van de tentoonstelling van Zoltin Peeter in Galerie Hoogenbosch te gaan, hier een korte impressie. Met excuses voor de suffe Satie, maar je hebt het niet voor het kiezen op YouTube.

DRAWING FRONT IN MELKLOKAAL

Ik had natuurlijk al veel eerder eens moeten gaan kijken in het Melklokaal, de ruimte voor eigentijdse kunst die Albert Oost en Monique Vogelsang hebben ingericht in de oude melkfabriek Jagtlust in Heerenveen, maar om allerlei redenen was het daar nog niet van gekomen. Ten onrechte, want de afgelopen tijd hebben ze daar een aantal belangwekkende tentoonstellngen gehouden, met ondermeer Jochem Hamstra, Anne Feddema en Jan Snijder. We maken het goed met een impressie van de nieuwe expositie Drawing Front, geheel gewijd aan noordelijke tekenaars, zoals Tjibbe Hooghiemstra, André de Jong,Elma Alkema, Machteld van Buren en, alweer, Jochem Hamstra. Omdat Han Steenbruggen door omstandigheden moest afzeggen, werd de tentoonstelling geopend door Arno Kramer, onvermoeibaar pleitbezorger voor de tekening als volwaardige kunstvorm. En hij had gelijk: Drawing Front is een boeiende en gevarieerde tekeningententoonstelling geworden, waarmee Albert en Monique opnieuw duidelijk maken dat het Melklokaal in korte tijd een van de toonaangevende kunstruimtes in het noorden is geworden.

Voor een impressie, klik HIER

'EEN PRACHTIG MONUMENTJE'

Ter afsluiting van een feestelijke week: vriendelijke woorden van Jos Jansen op de Haar in de Groninger Gezinsbode over Martin Tissing en het verjaardagsboekje Martin Tissing - Zelfportret als dromer.

Lees meer ...

HAN STEENBRUGGEN OVER MARTIN TISSING EN DE NOORDELIJKE KUNST

Op zaterdag 12 maart werd bij uitgeverij Philip Elchers in Groningen ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag het boekje Martin Tissing - Zelfportret als dromer gepresenteerd. In alle drukte hield Han Steenbruggen een gedreven toespraak over Tissing en de kunst in het noorden.

Kijk HIER